Evidence-Based Biblical Studies (EBBS) to podejście badawcze, które koncentruje się na analizie danych językowych, recepcyjnych oraz kontekstowych przed formułowaniem wniosków. Perspektywa badawcza EBBS zakłada, że decyzje tekstowe i translacyjne nie mogą opierać się na intuicji, tradycji ani pojedynczym argumencie, lecz powinny wynikać z jawnej integracji oraz ważenia różnych klas dowodów. Wymaga to jednoczesnego uwzględnienia świadectw rękopiśmiennych, analizy językowej, kontekstu historycznego oraz danych recepcyjnych — czyli sposobów rozumienia tekstu w całej historii jego oddziaływania. Każda z tych klas dostarcza odmiennych informacji i posiada inną wagę poznawczą, dlatego proces badawczy wymaga ich porządkowania, porównywania oraz transparentnego zestawiania.
EBBS zakłada, że żadna pojedyncza kategoria dowodów nie ma charakteru absolutnego. Wersja rękopiśmienna musi być oceniana w świetle języka, język w świetle kontekstu historycznego, a interpretacja recepcyjna w odniesieniu do danych pierwotnych. Decyzje badawcze powinny pozostawać proporcjonalne do siły i spójności zgromadzonych dowodów, a stopień pewności powinien być jasno komunikowany. Kluczowe jest uznanie inherentnej niepewności komunikacji: tekst historyczny nigdy nie jest dostępny w sposób całkowicie bezpośredni i definitywny.
EBBS nie jest pojedynczą techniką ani zamkniętym zestawem procedur.
Stanowi raczej ramę epistemologiczną, która definiuje zasady dochodzenia do odpowiedzialnych wniosków. Określa sposób myślenia o danych, ich hierarchii oraz granicach interpretacji. Z tej perspektywy metodologia nie zastępuje interpretacji, lecz ją strukturyzuje i wymaga transparentności decyzji badawczych.
|
| Nidhin S | pexels.com |
0 Komentarze