Argument ciszy (argumentum ex silentio) jest formą rozumowania opartą na znaczącym braku oczekiwanego elementu w dostępnych źródłach. Sam brak nie stanowi jeszcze dowodu; zyskuje on wartość dowodową dopiero wtedy, gdy jest nagły, całkowity i systematyczny oraz gdy pozostaje w sprzeczności z wcześniejszą praktyką lub wewnętrzną logiką badanego zjawiska. W takich przypadkach milczenie nie jest neutralne, lecz staje się danymi wymagającymi wyjaśnienia. W Evidence-Based Biblical Studies (EBBS) argument ciszy (z ciszy) traktowany jest jako dowód braku w postaci punktu danych, który sam w sobie nie rozstrzyga kwestii, lecz może uzasadniać hipotezy dotyczące transmisji tekstu, interwencji redakcyjnej lub zmian w warunkach, w jakich tekst był zachowywany.
 |
| Klaus Nielsen | pexels.com |
?){kind=link}
0 Komentarze